Hokjesdenken

Geplaatst op: donderdag 12 januari 2017
Welk hokje gaat er open in uw hoofd, als u hoort ‘Ik heb een hoogbegaafde jongen in de klas’? Eerlijk zeggen.

 

Verschijnt dan toch een beetje het standaardplaatje dat ook op internet opduikt? Jongetje met bril - rommelig, maar zeker niet armoedig gekleed – en chaotische haardos, frons en een boek?

 

Oei, wat kan je je dan vergissen! Sommige jongens in de plusklas komen elke week in een voetbalshirt, van hun favoriete speler of club. Memphis, las ik laatst op een rug. (Ik dacht nog even: hm, hebben ze daar zo’n goeie club?) We hebben jongens met een bouwvakkerdecolleté en jongens met dure polo’s met de kraag omhoog. Meisjes uiteenlopend van verlegen in romantisch wit, via spijkerbroek-met-shirtje naar knallende fuchsia stampvoetertjes. Nee, die buitenkant past dus niet in een hokje. De bezigheden dan? Ja, sommigen staan op en gaan slapen met een boek, maar anderen lezen zelden. Die willen alleen maar timmeren en zagen en lijmen, of schema’s maken voor iedere denkbare gelegenheid - een schaaktoernooi, een lijst met computerbeurten of een uitstapje met auto’s (wie-rijdt-met-wie). We hadden ooit een jongen die eigenlijk alleen maar naar buiten wilde. Vogels spotten, een voetbalwedstrijdje organiseren of herfstschatten verzamelen. (Hij is intussen een goede hockeyer.)

 

Op onze plusklas kan dat. En ik hoor u al denken: ja, kunst, jullie hoeven niet te toetsen, jullie hoeven niet bang te zijn voor een beoordeling van de inspectie. En daar hebt u ook helemaal gelijk in. Wij mogen doen wat we willen, als we denken dat dat het welbevinden van onze leerlingen ten goede komt. Maar let op: geen strengere inspectie dan (betalende) ouders.

 

En het betekent ook zeker niet dat de leerlingen alleen maar doen wat ze willen. Dat wordt nogal eens gedacht, omdat ze werken aan iets van eigen keuze. Maar we vragen wel naar een plan vooraf, het doel voor ogen en de weg daarheen.  En dat laatste is het allerbelangrijkste, waar we ze bij helpen en op prijzen. Zoals Carol Dweck ons allemaal leert: ze moeten bovenal leren doorzetten.

 

En dat geldt in ieder hokje.

 

Soms zijn hoogbegaafden best gewoon.

 

 

auteur: Maddy Hageman
« Terug naar het nieuwsoverzicht